Η μητέρα της Ναταλίας Λιονάκη μίλησε εκ νέου δημόσια για τη σχέση της με την κόρη της, προχωρώντας σε δηλώσεις που αναδεικνύουν το συναισθηματικό βάθος και τη ρήξη που, όπως περιγράφει, παραμένει ανοιχτή εδώ και χρόνια.
Δέκα χρόνια απόστασης και σιωπής
Μιλώντας στην εκπομπή «Το Πρωινό» του ΑΝΤ1, η μητέρα της μοναχής Φεβρωνίας ανέφερε ότι δεν έχει καμία επικοινωνία με την κόρη της, ούτε τηλεφωνική ούτε δια ζώσης. Όπως τόνισε, έμαθε από τρίτους πως η κόρη της είχε βρεθεί στην Κρήτη, χωρίς ωστόσο να γνωρίζει τον λόγο ή το πλαίσιο της επίσκεψης. Υπογράμμισε ότι, αν επρόκειτο για επίσκεψη σε συγγενικά πρόσωπα, θα είχε ενημερωθεί.
Η ίδια στάθηκε ιδιαίτερα στο ζήτημα της ειλικρίνειας, λέγοντας πως ένιωσε βαθιά πληγωμένη επειδή η κόρη της δεν της είχε αποκαλύψει ποτέ την πρόθεσή της να ακολουθήσει τον μοναχικό βίο.
Όπως περιέγραψε, για περίπου δέκα χρόνια προσπαθούσε να κατανοήσει τι οδήγησε στη μεταξύ τους ρήξη, μέχρι που αποφάσισε να αποδεχθεί την κατάσταση, αναγνωρίζοντας ότι η κόρη της είναι πλέον ενήλικη και υπεύθυνη για τις επιλογές της.
Παράπονα, πίστη και αμφισβήτηση
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στη σχέση πίστης και οικογένειας, εκφράζοντας τη θέση ότι ο σεβασμός προς τους γονείς αποτελεί βασική χριστιανική αξία. Μεταξύ άλλων, σημείωσε πως η κόρη της δεν παρευρέθηκε ούτε στην κηδεία του πατέρα της, γεγονός που ενίσχυσε την απογοήτευση και την αίσθηση αποξένωσης.
Η μητέρα της Ναταλίας Λιονάκη ανέφερε ότι αποδέχεται την πορεία που εκείνη επέλεξε, εφόσον τη θεωρεί θέλημα του Θεού, ωστόσο δεν έκρυψε τις αμφιβολίες και τις απορίες της, ακόμη και για το αν αναγνωρίζει πλέον την κόρη της στον άνθρωπο που έχει γίνει σήμερα. Όπως είπε, από τη στιγμή που εκείνη απομακρύνθηκε από την οικογένεια, αισθάνεται πως έχει αλλάξει ριζικά.
Το όνομα, η περιουσία και το βάρος των επιλογών
Μεταξύ των σημείων που τη δυσκολεύουν περισσότερο, στάθηκε στο γεγονός ότι η κόρη της πλέον φέρει το όνομα Φεβρωνία, εκφράζοντας την απορία της για το πώς, όπως είπε, «καταργείται το μυστήριο της βάπτισης», αφού εκείνη τη βάφτισε Ναταλία.
Παράλληλα, αναφέρθηκε σε περιστατικό που αφορά περιουσιακό ζήτημα, υποστηρίζοντας ότι της ζητήθηκε να πουλήσει εξοχικό ακίνητο, με σκοπό τα χρήματα να διατεθούν για την είσοδο στον μοναχισμό.
Η ίδια υπογράμμισε ότι έκανε ό,τι μπορούσε ως μητέρα, ακόμη και πράξεις που, όπως περιέγραψε, ξεπέρασαν τον φόβο και τα όριά της. Από εκεί και πέρα, ξεκαθάρισε πως θεωρεί την επιλογή της κόρης της αποκλειστικά προσωπική.
Μια σχέση που παραμένει ανοιχτή πληγή
Κλείνοντας, ανέφερε ότι πλέον δεν κλαίει για τη Ναταλία Λιονάκη, ενώ προχώρησε σε μια προσωπική εξομολόγηση, λέγοντας πως, με βάση όσα έχει βιώσει, δεν αισθάνθηκε ευτυχισμένη και πως, αν μπορούσε να γυρίσει τον χρόνο πίσω, ίσως να είχε κάνει διαφορετικές επιλογές στη ζωή της.
Οι δηλώσεις της σκιαγραφούν μια βαθιά ανθρώπινη σύγκρουση ανάμεσα στη μητρική αγάπη, την πίστη και την αποδοχή της ελεύθερης βούλησης, χωρίς να δίνουν απαντήσεις, αλλά αναδεικνύοντας το βάρος που αφήνουν πίσω τους οι αμετάκλητες αποφάσεις.
Σε άλλο σημείο, η μητέρα της Ναταλίας Λιονάκη τόνισε, πως δεν μπορεί να κατανοήσει την επιλογή της κόρης της να αποκαλείται «Φεβρωνία», ενώ η ίδια τη βάφτισε «Ναταλία»: «Δεν μπορώ να την καταλάβω γιατί τη λένε Φεβρωνία.
Εγώ τη βάφτισα Ναταλία. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς καταργούν το μυστήριο της βάφτισης. Εγώ έχω πολλές απορίες για τις μοναχές και τους μοναχούς. Και προσπάθησα να μιλήσω με τη Ναταλία και μόνο χαζή που δεν με έβγαλε».
Τέλος, περιέγραψε ένα περιστατικό που όπως υποστηρίζει, η κόρη της, της ζήτησε να πουλήσει ένα εξοχικό για να δωρίσει τα χρήματα σε έναν παπά: «Και εμένα ήρθε και μου λέει “πούλα το εξοχικό. Δικό μου δεν είναι;”. Λέω “γιατί, για να τα δώσεις στον παπά;”. “Ναι” μου λέει.
Να τα δώσει στον παπά, για να την κάνει καλόγρια. Εγώ αυτό που έπρεπε να κάνω το έκανα. Πήγα, πήδηξα τις πόρτες, δεν φοβήθηκα τίποτα, από εκεί και πέρα, επιλογή της. Είναι μεγάλη γυναίκα. Κοντεύει τα 50 πια. Δεν είναι το παιδί μου αυτό. Το παιδί μου ήτανε ευγενέστατο.
Εγώ είχα εδώ μια κοπελιά και είδα μια γυναίκα που δεν την αναγνώρισα». Κλείνοντας, η μητέρα της προχώρησε σε μια προσωπική εξομολόγηση για τη ζωή της: «Αν γυρνούσα το χρόνο πίσω, ούτε θα παντρευόμουν, ούτε θα έκανα παιδιά. Με αυτό που έχω ζήσει, δεν ήμουν ευτυχισμένη».
