Πέθανε η ηθοποιός Σοφία Λάππου, αφήνοντας πίσω της μια μακρόχρονη πορεία στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Η είδηση έγινε γνωστή την Πέμπτη 19 Μαρτίου, με το ΚΘΒΕ να εκφράζει τη θλίψη του για την απώλεια μιας από τις σημαντικές μορφές του ελληνικού θεάτρου.
Η Σοφία Λάππου υπηρέτησε το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (ΚΘΒΕ) επί σχεδόν πέντε δεκαετίες, από το 1962 έως το 2011, συμμετέχοντας σε πολλές θεατρικές παραγωγές που σημάδεψαν την πολιτιστική ζωή της Θεσσαλονίκης και της ευρύτερης περιοχής.
Η αφοσίωσή της και το ταλέντο της κατέστησαν την παρουσία της αναγνωρίσιμη και σεβαστή τόσο από το κοινό όσο και από τους συναδέλφους της.
Η Σοφία Λάππου ήταν σύζυγος του ηθοποιού και πρωταγωνιστή του ΚΘΒΕ, Διονύση Καλού, με τον οποίο μοιράστηκε τη ζωή και το πάθος για το θέατρο.
Η προσφορά της στο χώρο του πολιτισμού αναγνωρίστηκε με την τιμητική διάκριση «Γυναίκα του Πολιτισμού» από τον Δήμο Θεσσαλονίκης, μια διάκριση που επιβεβαίωσε την επιρροή και το έργο της στην τοπική και εθνική πολιτιστική σκηνή.
Η ανακοίνωση του ΚΘΒΕ:
Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος αποχαιρετά με βαθιά θλίψη και συγκίνηση την αγαπημένη ηθοποιό Σοφία Λάππου, έναν άνθρωπο φωτεινό, με σπάνιο ήθος και πολυδιάστατη προσφορά στο θέατρο και τον πολιτισμό.
Η Σοφία Λάππου υπήρξε μια εμβληματική παρουσία του ΚΘΒΕ, στο οποίο αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της καλλιτεχνικής της πορείας, από το 1962 έως το 2011. Συμμετείχε σε δεκάδες παραστάσεις, συνεργαζόμενη με κορυφαίους Έλληνες σκηνοθέτες και αφήνοντας το δικό της ξεχωριστό αποτύπωμα στη σκηνή, με ευαισθησία, συνέπεια και αφοσίωση στην τέχνη της υποκριτικής.
Σπούδασε στην Ανώτερη Δραματική Σχολή του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης, ενώ παράλληλα διεύρυνε το γνωστικό της πεδίο στη Σχολή Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ και στο Τμήμα Ευρωπαϊκού Πολιτισμού του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου. Η πνευματική της καλλιέργεια και η αγάπη της για τη γνώση συνόδευαν διαρκώς την καλλιτεχνική της διαδρομή.
Ξεχωριστή υπήρξε και η συμβολή της στην εκπαίδευση των νεότερων γενιών ηθοποιών. Δίδαξε επί δεκαεπτά χρόνια στη Δραματική Σχολή του ΚΘΒΕ, ενώ υπήρξε Διευθύντρια στην Ανώτερη Σχολή Θεάτρου «Θυμέλη».
Για δεκαπέντε χρόνια δίδαξε Υποκριτική και Αγωγή του Λόγου στη Μελοδραματική Σχολή του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης και συνέχισε το διδακτικό της έργο στην Ανώτερη Σχολή Θεάτρου Ροντίδη, μεταδίδοντας με γενναιοδωρία τη γνώση και την εμπειρία της.
Παράλληλα, συμμετείχε στο συντακτικό επιτελείο της Εγκυκλοπαίδειας «Κόσμος», επιβεβαιώνοντας το εύρος των ενδιαφερόντων και της προσφοράς της στον χώρο του πολιτισμού.
Υπήρξε σύζυγος του πρωταγωνιστή του ΚΘΒΕ, Διονύση Καλού, με τον οποίο μοιράστηκε μια κοινή πορεία ζωής και τέχνης, συνδεδεμένη άρρηκτα με την ιστορία του Θεάτρου. Η προσφορά της αναγνωρίστηκε και τιμήθηκε με το Μετάλλιο του Δήμου Θεσσαλονίκης ως «Γυναίκα του Πολιτισμού», μια διάκριση που αντικατοπτρίζει το ήθος, την ποιότητα και τη διαχρονική της συμβολή.
Η απώλειά της αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην οικογένεια του ΚΘΒΕ και στο Θέατρο. Θα τη θυμόμαστε πάντα για το ταλέντο, την ευγένεια, τη γενναιοδωρία και την αφοσίωσή της. Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους της. Καλό της ταξίδι.
