Μια δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή το απόγευμα της Μεγάλης Παρασκευής ο Σπύρος Μπιμπίλας με ανάρτηση στα social media.
Ο ηθοποιός Τάσος Ράμσης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών
Μια δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή το απόγευμα της Μεγάλης Παρασκευής ο Σπύρος Μπιμπίλας με ανάρτηση στα social media.
Ο ηθοποιός Τάσος Ράμσης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών, ενώ η κηδεία του θα γίνει την Τρίτη του Πάσχα.
Ο Σπύρος Μπιμοίλας γράφει: «Με πολύ μεγάλη θλίψη πληροφορηθήκαμε την απώλεια του Τάσου Ράμση του τόσο ωραίου ηθοποιού που ήταν πραγματικός εργάτης του θεάτρου αλλα άφησε και το αποτύπωμα του σε πολλές ταινίες και σειρές.
Στα 86 του άφησε πλούσιο έργο και θεατρικά έργα.. Συνεργάστηκα πολύ μαζί του τα πρώτα χρόνια σε σειρές και στον τομέα της μεταγλώττισης ηταν μια απο τις πιο χρήσιμες φωνές. . Καλό ταξίδι αγαπημένε μας φίλε».
Ο Τάσος Ράμσης γεννήθηκε στη Βέροια του νομού Ημαθίας το έτος 1940. Σπούδασε στην Ιταλία στη Σχολή του Σιάρωφ που ήταν μαθητής του Στανισλάβσκι. Έχει συμμετάσχει στις ταινίες: Ραντεβού στον Αέρα, Αρπαγή, Πέτρινα Χρόνια (1980), Ελευθέριος Βενιζέλος 1910-1927(1980), Ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο (1980), Η Δαιμονισμένη (1985), Ένα τανκς….στο κρεββάτι μου (1975), Στα δίχτυα του Τρόμου (1975), Ισιδώρα (1975). Επικίνδυνη Νύχτα (1974) και άλλες.
Ο Τάσος Ράμσης έφυγε από τη ζωή στα 86 του χρόνια, αφήνοντας πίσω του ένα πολυσχιδές έργο σε θέατρο, τηλεόραση και κινηματογράφο, αλλά και μια διαδρομή βαθιά συνδεδεμένη με την τέχνη.
Η είδηση του θανάτου του Τάσου Ράμση προκάλεσε συγκίνηση στον καλλιτεχνικό κόσμο, φέρνοντας ξανά στο προσκήνιο έναν ηθοποιό που υπηρέτησε την τέχνη με συνέπεια, διάρκεια και ουσία.
Γεννημένος στη Βέροια, ο Ράμσης δεν περιορίστηκε σε έναν μόνο ρόλο. Υπήρξε ηθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας και δημιουργός, με μια πορεία που εκτείνεται από το θέατρο μέχρι την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, αφήνοντας πίσω του ένα πολυεπίπεδο έργο που αξίζει να θυμόμαστε.
Η θεατρική πορεία ενός αφοσιωμένου δημιουργού
Ο Τάσος Ράμσης ξεκίνησε την καλλιτεχνική του διαδρομή με σπουδές στην Ιταλία, σε μια σχολή που συνδέθηκε με τη φιλοσοφία του Στανισλάβσκι. Από νωρίς, η πορεία του φάνηκε ότι δεν θα περιοριζόταν σε επιφανειακές εμφανίσεις, αλλά θα είχε βάθος και ουσία. Στο θέατρο υπηρέτησε ένα ευρύ ρεπερτόριο, από αρχαίο δράμα μέχρι σύγχρονο έργο.
Συμμετείχε σε παραστάσεις όπως «Δεσποινίς Τζούλια», «Πέρσες», «Ιππόλυτος», «Η δίκη του Ιησού», «Απαγορευμένο Τετράδιο» και «Ήταν όλοι τους παιδιά μου». Οι επιλογές του αποτυπώνουν έναν ηθοποιό που δεν φοβήθηκε να κινηθεί ανάμεσα σε διαφορετικά είδη και απαιτήσεις. Παράλληλα, δεν έμεινε μόνο στη σκηνή.
Σκηνοθέτησε έργα όπως «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας», «Δωδέκατη νύχτα», «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω» και «Η ζωή είναι όνειρο», αποδεικνύοντας ότι είχε ολοκληρωμένη αντίληψη της θεατρικής πράξης.
