Ο Ethan Ives-Griffiths ήταν μόλις 2 ετών όταν πέθανε με τρόπο τραγικό. Τις τελευταίες εβδομάδες της σύντομης ζωής του, το μικρό αγόρι είχε μετατραπεί σε ανυπεράσπιστο στόχο μέσα στο ίδιο του το σπίτι, βιώνοντας μια απερίγραπτη φρίκη. Όταν απεβίωσε, ήταν σοβαρά υποσιτισμένο, αφυδατωμένο και γεμάτο μελανιές και σημάδια από συνεχή τραύματα.
Η τραγική αυτή ιστορία αποκαλύφθηκε μέσα από εκατοντάδες ώρες υλικού από κάμερες ασφαλείας, ιατρικά ευρήματα και καταθέσεις. Τον Ιούλιο του 2021, ο Ethan μετακόμισε μαζί με τη μητέρα του, Shannon Ives, στο σπίτι των γονιών της, Michael και Kerry Ives, στο Garden City του Deeside.
Παρότι το παιδί είχε τοποθετηθεί στο μητρώο προστασίας παιδιών και οι κοινωνικές υπηρεσίες όφειλαν να παρακολουθούν την κατάστασή του, οι έλεγχοι αποδείχθηκαν ανεπαρκείς.
Οι επισκέψεις των αρμοδίων είτε ακυρώνονταν με προφάσεις ότι το παιδί κοιμόταν, είτε δεν έβρισκαν κανέναν στο σπίτι, με αποτέλεσμα η ουσιαστική βοήθεια να μην φτάσει ποτέ.
Οι κάμερες ασφαλείας κατέγραψαν την φρίκη
Όσα συνέβαιναν πίσω από τις κλειστές πόρτες καταγράφηκαν από τις ίδιες τις κάμερες του σπιτιού. Σε ένα από τα βίντεο, ο Michael Ives εμφανιζόταν να σηκώνει τον Ethan από το τραμπολίνο του κήπου κρατώντας τον ψηλά από το ένα χέρι.
Σε άλλο περιστατικό, προέτρεπε με χειρονομίες ένα άλλο παιδί να χτυπά επανειλημμένα τον Ethan στο κεφάλι, ενώ υπήρχαν καταγραφές όπου ο ίδιος τον χτυπούσε στην κοιλιά καθώς τον τοποθετούσε στο παιδικό κάθισμα του αυτοκινήτου.
Σταδιακά, η σωματική κατάσταση του 2χρονου επιδεινώθηκε δραματικά. Ο Ethan δυσκολευόταν να περπατήσει και το βάδισμά του είχε γίνει ασταθές, γεγονός που οι γιατροί συνέδεσαν αργότερα με σοβαρούς τραυματισμούς στο κεφάλι. Αντί όμως για περίθαλψη, η οικογένεια τον κορόιδευε, με τον Michael να μιμείται περιπαικτικά τον τρόπο που περπατούσε το παιδί και να γελά μαζί με τη Shannon. Όταν πέθανε, το σώμα του έφερε περίπου 40 ορατά σημάδια, ενώ ζύγιζε μόλις 10 κιλά.
Η ετυμηγορία της δικαιοσύνης και οι ποινές
Στη δίκη που ακολούθησε στο Mold Crown Court, ο Michael και η Kerry Ives αρνήθηκαν τη δολοφονία, προσπαθώντας να μετακυλίσουν τις ευθύνες στη Shannon. Από την πλευρά της, η μητέρα παραδέχθηκε ότι απέτυχε να προστατεύσει τον γιο της, υποστηρίζοντας ότι φοβόταν τους βίαιους γονείς της. Το δικαστήριο έκρινε ότι η Shannon γνώριζε την επικίνδυνη κατάσταση του παιδιού αλλά δεν ενημέρωσε ποτέ τις αρχές.
Το δικαστήριο έκρινε ένοχους τον Michael και την Kerry Ives για τη δολοφονία του εγγονού τους, επιβάλλοντάς τους ποινές ισόβιας κάθειρξης (με ελάχιστη έκτιση 23 και 17 ετών αντίστοιχα). Η Shannon Ives καταδικάστηκε σε 12 χρόνια φυλάκισης για πρόκληση ή ανοχή του θανάτου του παιδιού και για κακοποίηση.
Τον Μάρτιο του 2026, το Court of Appeal εξέτασε προσφυγές τόσο από τη Solicitor General (που ζητούσε αυστηρότερες ποινές για τους παππούδες) όσο και από τη Shannon (που ζητούσε μείωση της ποινής της). Το δικαστήριο απέρριψε και τις δύο πλευρές, διατηρώντας τις αρχικές ποινές αμετάβλητες.
