Ο ισχυρός σεισμός που ταρακούνησε την Εύβοια και έγινε αισθητός σε πολλές περιοχές της Αττικής επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για τη σεισμική δραστηριότητα στον ελλαδικό χώρο και τις πρόσφατες προειδοποιήσεις επιστημόνων για το ενδεχόμενο ενός μεγάλου σεισμού στη χώρα.
Λίγες μόλις ημέρες πριν, ο σεισμολόγος Γεράσιμος Παπαδόπουλος είχε επιμείνει δημοσίως στην εκτίμησή του ότι ο ελλαδικός χώρος θα δώσει στο μέλλον έναν ισχυρό σεισμό, εστιάζοντας ιδιαίτερα την προσοχή του στην περιοχή του Κορινθιακού Κόλπου. Σε δηλώσεις και αναρτήσεις του είχε κάνει λόγο για δεδομένα που, κατά την άποψή του, απαιτούν αυξημένη επαγρύπνηση.
Ωστόσο, διαφορετική προσέγγιση έχει εκφράσει ο πρόεδρος του Οργανισμός Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας, Ευθύμης Λέκκας, ο οποίος έχει τονίσει επανειλημμένα ότι η επιστήμη δεν μπορεί να προβλέψει με ακρίβεια πότε, πού και με ποιο μέγεθος θα εκδηλωθεί ένας μεγάλος σεισμός.
Ο κ. Λέκκας έχει επισημάνει ότι η Ελλάδα είναι μία από τις πιο σεισμογενείς χώρες της Ευρώπης και ότι οι ισχυρές δονήσεις αποτελούν μέρος της φυσικής εξέλιξης της σεισμικής δραστηριότητας, γι’ αυτό και απαιτείται συνεχής ετοιμότητα, χωρίς όμως να δημιουργείται κλίμα ανησυχίας από εκτιμήσεις που δεν μπορούν να επαληθευτούν επιστημονικά.
Αν και ο σημερινός σεισμός σημειώθηκε στην Εύβοια και όχι στον Κορινθιακό, η νέα ισχυρή δόνηση αναζωπυρώνει τη συζήτηση γύρω από το κατά πόσο η αυξημένη σεισμικότητα σε διάφορες περιοχές της χώρας μπορεί να αποτελεί προάγγελο μεγαλύτερων γεγονότων στο μέλλον.
Πάντως, η πλειονότητα της επιστημονικής κοινότητας επισημαίνει ότι δεν είναι δυνατή η ακριβής πρόγνωση ενός σεισμού ως προς τον χρόνο, τον τόπο και το μέγεθός του. Οι σεισμολόγοι υπενθυμίζουν ότι η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις πλέον σεισμογενείς χώρες της Ευρώπης και ότι ισχυρές δονήσεις μπορούν να εκδηλωθούν σε πολλά διαφορετικά ρήγματα του ελλαδικού χώρου.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο σημερινός σεισμός στην Εύβοια επανέφερε την αγωνία των κατοίκων και άνοιξε ξανά τη συζήτηση για την ετοιμότητα των υποδομών και την ανάγκη διαρκούς επαγρύπνησης απέναντι σε ένα φυσικό φαινόμενο που δεν μπορεί να προβλεφθεί με ακρίβεια, αλλά αποτελεί διαχρονικά μέρος της ελληνικής πραγματικότητας.
