Ο Γιώργος Σταυρακάκης που πέθανε σε ηλικία 66 ετών, είχε πλούσιο ποιητικό έργο και δισκογραφία που περιλάμβανε συνεργασίες με σπουδαία ονόματα
Πέθανε σε ηλικία 66 ετών ο μουσικός, τραγουδιστής και ποιητής Γιώργος Σταυρακάκης.
Η είδηση του θανάτου του έγινε γνωστή μέσα από ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook.
Ο Γιώργος Σταυρακάκης γεννήθηκε το 1959 στην Ιεράπετρα και μεγάλωσε στο Ηράκλειο, ενώ τα τελευταία 20 χρόνια ζούσε και δραστηριοποιούνταν στην Αθήνα.
Ο εκλιπών είχε συνεργαστεί με τον Μάνο Λοΐζο και τον Μανώλη Ρασούλη, ενώ το 1996 ηχογράφησε τον πρώτο του δίσκο με τίτλο “Ρεσάλτο” στη Minos EMI, με παραγωγό τον Μάνο Ξυδούς.
Το 2024 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις “Μετρονόμος” η τελευταία του δισκογραφική δουλειά με τίτλο “PostScript”.
Πλούσιο και αξιοσημείωτο ήταν το ποιητικό του έργο.
Οι συλλογές του είναι οι ακόλουθες:
“Δωμάτιο” (1981),
“Συνάλλαγμα τέλος” (1985),
“Ένα παλιό καλοκαίρι” (1988),
“80+1 Ποιήματα” (2004),
“Οινομαγειρεία” (2006),
“Επέκεινα των ασμάτων” (2009),
“Το κουφάρι του τζίτζικα” (2016).
Ποιήματα του Γιώργου Σταυρακάκη συμπεριλαμβάνονται σε πολλές ανθολογίες ελληνικής ποίησης.
Η πολιτική του κηδεία θα γίνει την Πέμπτη 16 Ιουλίου 2026, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.
Ο γιος, όταν πέθανε ο πατέρας του, έστειλε τη μητέρα του σε ένα γηροκομείο. Μια μέρα, τον καλούν λέγοντας του ότι η μητέρα του πέθαινε!
Ο γιος, όταν πέθανε ο πατέρας του, έστειλε τη μητέρα του σε ένα γηροκομείο. Πήγαινε και την επισκεπτόταν σχεδόν κάθε μέρα.
Μια μέρα, τον καλούν από το γηροκομείο λέγοντας του ότι η μητέρα του πέθαινε. Εκείνη την ημέρα όταν πήγε να δει τη μητέρα του για τελευταία φορά τη ρώτησε:
– Τι μπορώ να κάνω για σένα μαμά;
– Να βάλεις αγάπη στην καρδιά σου” του απάντησε θλιμμένα η μητέρα του
-Ακόμα να φέρεις μερικούς μαστόρους στο άσυλο για να βάλουν κλιματιστικά γιατί , η ζέστη είναι αφόρητη.
Και, αγοράστε δύο ή τρία ψυγεία για να μην χαλάσει το φαγητό εδώ. Πόσες νύχτες με πήρε ο ύπνος χωρίς να βάλω τίποτα στο στόμα μου.
Ο θλιβερός γιος της είπε:
– Μου λες τώρα αυτά τα λόγια ρε μάνα; Τώρα που πεθαίνεις; Γιατί δεν μου το είπες πριν;
Και η θλιμμένη μητέρα απαντά: – Είμαι συνηθισμένη στην πείνα και τη ζέστη γιε μου, αλλά ο φόβος μου είναι ότι δεν θα μπορέσεις να προσαρμοστείς σε αυτό το μέρος όταν τα παιδιά σου σε φέρνουν εδώ όταν μεγαλώνεις και δεν θα νοιάζονται πια για σένα..
Πάντα να θυμάσαι:
Ό, τι κάνεις στη ζωή θα γυρίσει πίσω σε σένα.
Αγαπάτε τις μητέρες σας, αγαπάτε τους γονείς σας!
